Ein veit ein har det travelt når..

Ein veit ein har det travelt når ein ikkje eingong ha tid til å blogge om kor travelt ein har det!
Sidan sist har eg vore på opptil fleire festar, komt meg etter opptil fleire festar (det kan tidvis vere eit heildagsprosjekt), besøkt mine foreldre, rota meg til Skodje, av alle plasser (Hanne si skuld, sjølvsagt;), kor, jobb (denne jobben kjem virkelig i vegen for mitt sosiale liv til tider) og mating av Åse Berit (som omtalt i den fantastiske bloggen http://friskusnytun.blogspot.com/).
Sjølv no heng eg berre stumpen nedpå mellom jobb og besøk, med ein pensjonsfest i horisonten for morgondagen, men i går fekk eg ein slik bloggeinspirasjon som eg aldri har hatt før:
Traff Annette (veldig trivelig jente frå koret, vert nok nærare beskriven seinare, må berre legge meg i bakhold med eit kamera først...), og som vanleg når to Stormklangerar møtes, så vert det ein del prat om laust og fast (mest laust).. Men vi hadde jo begge andre plasser vi skulle ha vore, så vi måtte springe vidare kvar til vårt. Eg var heilt borte ved trappa på kjøpesenteret, og ho var halvvegs ut døra då ho snur seg og ropar halvhøgt: "Forresten, eg diggar bloggen din!"
Needless to say, eg fekk nokre blikk..

Og etter slik åtgaum må ein jo berre ta seg tid!

I dag har mi franske utdanning foregått på Vinmonopolet, der vi skulle prøve å finne ein fransk vin eg kunne leve med.. Eg er svært glad i vin, men har alltid holdt meg i Tyskland, Australia eller USA, fordi eg syns at franske vinar kan bli i overkant garva og småbitre.. However, ein kan jo ikkje gje seg på tap!
Betjeninga på det lokale polet har etterkvart blitt vande til at eg strenar rett inn, tuslar rundt i hyllene og plukkar litt her og der, les, spekulerer og tenkjer litt for meg sjølv, utan at dei treng å passe så mykje på meg. Difor vart dei ein tanke forundra i dag, når eg faktisk bad om hjelp! Med påska og fjellvettregelen om å lytte til kjentfolk før ein bega seg ut på fjelltur friskt i minnet, regna eg med at dette også gjaldt mindre ekspedisjonar som polferder og sånt. Når den hyggelige dama bak disken kom seg etter sjokket, var ho sjølvsagt hjelpsomheta sjølv, og vi fann fram til to vinar til drikking, og ein som eg skal putte i gryta når eg tilbereder Beouf Borgougine for ein gjeng spreke damer neste fredag.
Dette vert sjølvsagt emnet for ein stor fotoreportasje om ei vekes tid, so stay tuned!

Eg prøvar og å finne fram til litt fransk musikk.. Så langt er ikkje jakta så veldig vellykka, men skulle nokon ha nokre tips, så er kommtarfeltet ope for alle!