Kjapp presentasjonsrunde

Vi er vel kjeme til det tidspunktet i ein blogg der eg har slengt såpass rundt meg med namn at eg kanskje burde presentere dei som kjem til å figurere mest hyppig på desse sidene!
Voila!

Dette sporty vesle mennesket er Åse-Berit, meget vennlig innstilt menneske som innehar kontoret vegg i vegg med meg. Vi fann tonen med ein gong, og når vi attpåtil fann ut at eg i fjern fortid har tilbrakt 2 år på skulebenken saman med bror hennar, då var vi jo nærast som tjukke slekta å rekne!
Arbeidstittelen hennar er konsulent, og sjølv om ho kanskje styre mest med eigendom og kart og sånt, så finn eg det for godt å konsultere ho om alt mellom himmel og jord, og stikk ofte innom for å kvitre irriterande når jobben går bra, frese når jobben går dårleg og generelt distrahere ho frå det ho eigentleg burde pusla med. Noko eg òg må nemne om denne dama, er at ho har ein usedvanleg høg toleranse for min blomstrande galskap, og no ikkje eingong hevar eit augebryn når eg strenar inn på kontoret hennar og stangar hovudet i bokhylla i frustrasjon over sjefen, kollegaar og tilfeldig forbipasserande.

 Her har vi Hanne, som stadig leier meg ut i freisting, sjølv om eg klarar utmerket godt å gå sjølv.
Ho er mamma til Nanna og John-Olav, som nærast har adoptert meg, og eg har unektelig gjett eit par karar hakeslepp ved å presentere ho som mor til mine barn ;)
Vi begynte vennskapet ved å tømme ein nærliggande restaurant for kvitvin under eit arrangement for jobben til våre dåverande ektemenn, og sidan har det rent mykje vin i glasa!
Vi kvitta oss med nemnde ektemenn omtrent samtidig, og har sidan hjulpe kvarandre med det meste; måling, matlaging, ny musikk, gammal musikk...
Turen vår til Ikea i vinter har seinare blitt legendarisk, og eg angrar framleis på at eg ikkje tok bilder av dei stappa handlekorgene våre! 2 (to) på kvar! Handlelappane var lange som eit ilt år, men skal ein innrede 1 1/2 leilighet, så blir det sånn!
Hanne røskar meg stadig ut av mine eremitt-tendensar, og forar meg tidt og ofte. Knapt ein søndag går uten at vi bestig eit eller anna fjell, sjølvsagt med mindre laurdagen vart ein tanke meir festleg enn vi hadde i tankane ;) I det store og det heile, eit uunnværlig tilskot i kvardagen! (And yes, she is single..)

Linn og Bente er òg to godjenter som kjem til å figurere her mykje, men eg har rett og slett ikkje bra nok bilete av dei to! However, dei kjem hit i kveld, og då skal eg legge meg på lur med kameraet..
Så ser ut som om denne presentasjonsrunden blir ein føljetong!

Sist, men slett ikkje minst, eit heilt kor!

Denne suspekte gjengen er Stormklang, eit fantastisk kor leda av ein gal, gal dirigent, Frode.
Både Hanne, Linn og Bente er med meg her, og vi har ei fantastisk stemning både på scena og på øving. Her har eg sjølvsagt klart å rote meg inn som leiar av Festkomitèen, note- og rekvisitaansvarleg og i revygruppa, så her er eg engasjert!
Så lenge vi har nok kaffi, og Frode er godt medisinert, så syng vi! Av og til til og med i rett toneart...

Det får vel vere nok for første etappe!
Kven veit, neste gong skriv eg kanskje noko om Frankrike-turen min, som faktisk er grunnen til at eg starta denne bloggen ;)
Bon Soire, touite!