Le figure très chic

Noko eg alltid forbinder med franske kvinner, er at dei er små, nette, elegante og velstelte i små svarte kjolar heile gjengen.
Rett nok har eg frå sikre kjelder at eg kanskje har eit i overkant glamorøst inntrykk, men slik er det no berre..
Derfor vil eg jo slett ikkje stå tilbake for dei innfødte når eg kjem til la belle France, og då hjelper det å kjenne ein friskus som dreg meg med på tur i ny og ne!

I dag var det nok ein av desse fantastiske vårdagane ein får her på Vestlandet; sol, blå himmel, mørkeblått hav.. Kort sagt ein dag som skapt for ein sjølvutnemnd friskus (Åse Berit) og ein friskusutnemnd helseguru (meg) å vandre ut i naturen etter jobb!
Skongsnes Fyr vart målet, og du og du for ein nydeleg tur det vart!
Sola skein, fuglane song, og Åse Berit sitt og mitt kamera klikka i kor, medan vi gjekk den 45 minutters turen utover. Turistforeining meinte rett nok at dette er ein times tur, men dei hadde ikkje rekna for to spreke blondiner med kontorjobbar og overskotsenergi..

Tunet ved Skongsnes Fyr

Åse Berit vel framme

 Vi tok ein liten omveg om fjøra på veg heim.

Etter min start på dagen (magen min er ikkje glad i meg i dag), spøkte det for heile ekspedisjonen, men etter at eg karra meg på jobb ved lunsjtider, steig forma stadig, og kvart på fire var eg nesten den same gamle att. Heldigvis! Denne turen var så verdt det! Sist eg var her ute, for nokre år og kilo sidan, var nemleg turen betrakteleg lengre enn den var no. Herleg å kjenne at forma kjem seg!
Sånn sett er ikkje biletet eg har i hovudet av meg sjølv på fortausrestaurant i Montpellier i le petit noir, mens eg nippar til ein cafe latte og nyt utelivet slett ikkje så langt unna, og kjem nærare dag for dag.
Gledar meg, gledar meg, gledar meg!